En wij toch rechtvaardig; want wij ontvangen straf, waardig hetgeen wij gedaan hebben, maar Deze heeft niets onbehoorlijks gedaan. En hij zeide tot Jezus: Heere, gedenk mijner, als Gij in Uw Koninkrijk zult gekomen zijn.

— Lukas 23:41-42.

Waarom is ellende nodig om bij God te komen? Omdat je dan pas werkelijk Jezus nodig krijgt als de Zaligmaker en Hem dan pas aan gaat roepen om Zijn genade. De beide misdadigers (moordenaars of rovers) aan het kruis zijn er beiden even ellendig aan toe. Ze staan beiden op dezelfde afstand van de Heere Jezus en op dezelfde afstand van de eeuwigheid. Ze hebben beiden een even zondig leven achter zich en beiden wacht de eeuwige veroordeling. Toch is er een verschil bij deze twee en dat zit hem in de ellendekennis van die ene moordenaar. Hoe hij tot dat inzicht is gekomen, is niet duidelijk. Het is het werk van de Heilige Geest. Is het gekomen doordat hij van de zgn. catechisatielessen vroeger wist van de Messias die zou komen om te lijden en te sterven? Of juist omdat hij net Jezus’ gebed heeft gehoord om vergeving (vers 34) en heeft dat zijn hart verbroken? Hoe dan ook, als hij de andere kruiseling bestraft, klinkt er in zijn woorden schuldbelijdenis en berouw door. Hij geeft aan het rechtvaardig oordeel van God verdiend te hebben. En tegelijk belijdt hij de onschuld van de Heere Jezus en hij belijdt Hem als de Koning, want hij heeft het over Zijn Koninkrijk. Zijn ellendekennis en wat hij van deze Jezus weet is voor hem genoeg om een kort, maar diep en oprecht gebed te bidden: ‘Gedenk mijner’. Als Jezus dat zal doen, dan is het goed. Als de Heere namelijk aan een zondaar denkt, dan redt Hij hem ook uit al zijn benauwdheden (Psalm 40:18; Jeremia 29:11). Wie zo met zijn ellende tot Jezus vlucht mag uit Zijn mond horen: ‘Jij, met Mij, in het paradijs’. Dan ben je zalig.



Lezen: Lukas 23:33-43.