Want de lippen der vreemde vrouw druppen honigzeem, en haar gehemelte is gladder dan olie.
Maar het laatste van haar is bitter als alsem, scherp als een tweesnijdend zwaard.

— Spreuken 5:3 en 4.

Gisteren lazen we dat David geniet van de woorden van de Heere. Ze zijn voor hem zoet als honing. Nu gebruikt Salomo datzelfde beeld, maar dan anders. Hij heeft het over de vreemde vrouw. Over verleiding. Over seksuele zonde.

 

Dat doet hij door eerlijk te zijn. Zoals je kunt genieten van het beste van de honing. Zo kun je ook intens genieten van het ingaan op een (seksuele) verleiding:

 

Je kunt intens genieten van de zonde!

 

Ik hoop dat je zo eerlijk bent om dat te erkennen.



Salomo zegt: Pas op! Het mag dan zo zijn dat ingaan op een verleiding even intens genot geeft maar er volgt een heel bittere nasmaak. Bitter als alsem. Alsem is een plantje met een heel vies, bitter blad. Je gezicht vertrekt als je er op kauwt of een lepel neemt en het kan je maag laten verkrampen.

 

Zo is de nasmaak van de (seksuele) zonde. Dat is waar de zonde je brengt. Naar de onderste delen van de aarde, naar de hel! Waar de valse verleider je spottend uit zal lachen. 

 

Adam en Eva, David en Salomo hebben in hun leven ervaren dat de zonde een bitter spoor van schade aanricht. Misschien pluk jij zelf ook de wrange vruchten van andermans of je eigen zondeleven.

 

Er is nog Iemand anders die de bittere smaak van andermans zonde geproefd heeft. De Heere Jezus aan het kruis! De Vader gaf hem de beker van de zonde en de soldaten gaven hem alsem te drinken en ze hebben met dit zwaard zijn zij geprikt. Het kostte Hem Zijn leven.

 

En juist daar, aan het kruis, hing Hij en met zijn armen wijd. Alsof Hij zeggen wilde: ‘Kom maar bij Mij. Vertel me dat je van de zonde hebt genoten en daar ga je proeven hoe bitter de zonde smaakt. Daar geeft Hij je zoet, levend water: “smaakt en ziet dat de Heere goed is”.