Vertrouwt op Hem te allen tijde, o gij volk; stort ulieder hart uit voor Zijn aangezicht; God is ons een Toevlucht.

— Psalm 62:9

Weet je wat opvalt in Psalm 62? Davids rijke geloofsbelijdenis uit vers 2-3 herhaalt hij in vers 6-8! Zó zeker is David dóór Gods genade ván Gods genade voor hém. Gods genade maakt ook bewogen met onze naaste. We willen niets liever dan ook anderen bewegen om naar de Heere te vluchten; om Zijn genade te zoeken en vinden in Zijn Zoon; om door de Heilige Geest te leven naar Zijn wil. Dat zien we ook in Davids leven. Want ná die herhaalde geloofsbelijdenis roept hij in vers 9 het hele volk Israël op om óók hun vertrouwen op diezelfde God te stellen. Om óók hun hart voor Hem uit te storten in het gebed; om al hun zonden en zorgen bij Hem bekend te maken. Want bij Hem is álles te vinden wat wij missen en niet kúnnen missen. Ook vandaag. Vergeving van zonden, vernieuwing van ons leven, vrede met God. Verlang je ernaar? Je vindt het alleen bij Hem! Maar ook alles wat je nodig hebt om door dit aardse leven te gaan, ook als het (heel erg) moeilijk is. Zie je hoe Hij in deze tekst genoemd wordt? Een Toevlucht! Je mag naar Hem toevluchten met alle nood van jouw leven. Wie naar Hem toevlucht wordt door Hem niet afgewezen; integendeel. Hij staat nóg te wachten, zoals de vader in Jezus’ gelijkenis van de verloren zoon wachtte. Ben jij al naar Hem toe gevlucht? Vlucht nú toch…